O muxido é unha das actividades que máis lesións músculoesqueléticas produce nas ganderías de vacún de leite. En Francia levan anos realizando campañas informativas específicas para este colectivo co fin de mellorar a ergonomía durante esta operación. Velaquí un resumo das principais recomendacións..
Dúas veces ao día un mínimo de 2 horas e a veces durante os 365 días do ano. Ese é o tempo que dedican as persoas que realizan o muxido a realizar esta labor clave nunha gandería de vacún de leite xa que do seu bo facer dependerá a calidade hixiénico-sanitaria do leite e moitas veces tamén a saúde do ubre das vacas.
Sen embargo, as moitas horas que se lle dedica, e sobre todo a falta de ergonomía nos movementos, así como dunha boa organización do traballo e dunhas instalacións axeitadas, provocan con frecuencia a apariación de dores, e mesmo lesións, no lombo e nos ombreiros, que a veces mesmo chegan a ser incapacitantes.
A diferencia de Galicia ou de España, en Francia os centros públicos, en concreto as cámaras agrarias e o Institut de L´Élévage (Idele) levan xa décadas informando aos gandeiros sobre como mellorar a hixiene postural e o deseño das instalacións para reducir o risco de lesións durante o muxido. Velaquí as principais recomendacións:
-Os movementos dos brazos, por debaixo do corazón:
O ideal durante o muxido -limpeza dos tetos, colocación das tetoeiras, despuntado…etc- é traballar o máximo posible cos cóbados cerca do corpo e sempre tentando que a altura á que traballamos coas mans estea por debaixo do noso corazón.
Neste sentido, debería haber adaptacións para respetar esta hixiene postural por dúas vías: Plataformas de elevación individuais dentro da fosa, pois non é o mesmo que faga o muxido unha persoa de 1,90 metros de altura que unha de 1,70 metros. Por outro lado, a tendencia das últimas décadas de vacas Holstein cada vez máis altas, e polo tanto co ubre máis alto con respecto ao piso do foso da sala de muxido, deberían facer revisar as medidas de construcción.
-Importantes diferenzas entre vacas adultas e primíparas:
De media a altura dende o piso aos tetos é de 65 centímetros nas Holstein pero nas primeirizas pode elevarse até os 82 centímetros. É dicir, se o foso da sala de muxido ten un metro de profundidade, os tetos no caso dunha primeriza atópanse a 1,80 metros. E iso para unha persoa que mida 1,65 ou 1,70 metros obrigará a elevar os brazos 15 ou 20 centímetros por riba da súa cabeza, incrementando notablemente o risco de lesións músculo esqueléticas.
-Limitar o máximo posible os desprazamentos, primando a economía de xestos. Tamén se debe asegurar o máximo posible o confort tanto na roupa (roupa cómoda e que nos protexa das baixas temperaturas, se é o caso) como de calzado, cómodo e que asegure un bo agarre ao chan.
Media de movementos durante o muxido:
-Boa iluminación:
Unha boa iluminación dos tetos, das tetoeiras, así que das zonas de risco (sobre todo as escaleiras), son indispensables.
-O peso das tetoeiras:
Segundo as marcas comerciais e o tipo de materiais, o peso das tetoeiras pode oscilar entre 1,9 e 2,5 kilos. O obxectivo debería ser reducir o seu peso ao máximo, tendendo cara os 2 kilos.
-A posición dos mandos (apertura de portas..etc) debe estar na zona de confort da persoa que moxe, é dicir entre a altura dos ombreiros e da cintura e a unha distancia máxima que alcance o brazo.
1- Reducir o estrés organizando as rutinas:
Como punto de partida resulta clave ter e cumprir un protocolo de rutinas que se deben realizar para reducir o risco de esquecer unha tarefa durante o muxido, colocando cerca todo aquilo do que imos precisar durante o muxido, para reducir deste xeito a necesidade de desprazamentos.
2- Mellorar a circulación dos animais durante o muxido:
Non só vai reducir o tempo da operación senón que tamén reducirá as veces que teñamos que saír do foso da sala para empurrar as vacas, cun menor risco de caídas.
3-Mellorar a luminosidade:
Unha sala de muxido ben iluminada, especialmente con dispositivos LED (cun menor consumo de enerxía), facilitará o traballo das persoas que moxen, e tamén reducirá o estrés dos animais (menos zonas de sombra). A luminosidade debe ser semellante entre a sala de espera e a sala de muxido, para reducir o estrés das vacas e facilitar a baixada do leite.
4- Facilitar a xestión do leite de descarte. Nalgunhas granxas prefiren poñer varios recipientes e noutras xuntalo nun só para reducir os desprazamentos.
5- Facilitar a limpeza da sala de muxido: A elección do tipo de revestimento do solo, tanto no foso como na zona de desprazamento dos animais inflúe tamén no confort.
De Heus Nutrición Animal lanza Dairy Compass, unha solución tecnolóxica avanzada que analiza e monitoriza, en tempo real, os datos clave das…
Deixa unha resposta